در سرزمين من انگار روزنامه­ها لال به دنیا ­آمده اند، رادیو: کَر، تلوزیون: کور! فاجعه در راه است و صدایی نمی آید ... در شمال سرزمينم در رستوران‏، جنگل، كوه و ساحل کنار جاده و پمپ بنزين ديدم که زنان و دختران حیا، نجابت و پاکی را سلاخی می کنند خودکشی دسته جمعی؟!!! ... می گویند: درخت اگر بسوزد... دودش شعری از قصه برای باغ می نویسد باغ که بسوزد ... دودش شعری از قصه برای کوه می نویسد و کوه اگر بسوزد... دودش تراژدی برای شهر می نویسد ... اما حیفا و دریغا!!! کاش درخت، باغ و کوه می سوختند!!! درخت کرم گذاشته و پوسیده است!!! و من اگر بپرسم: چرا؟! لال، کَر و کورم می­کنند.